Rang na Daoile

June 4, 2020
Rory (43.4 KB)

Rang na Daoile

June 4, 2020

Rang na Daoile

June 4, 2020

Brendan Bracken le: Benjamin ó Frainclín

May 11, 2020

James Connolly

May 10, 2020

Marie Curie le Aoibhe Nic Ghearailt

May 10, 2020

Julie ag tógáil ar baile i rith na Cásca

April 26, 2020

Rang V na Daoile ag Bácáil

April 22, 2020

!

Flapjacks.pdf (253.6 KB) scones.pdf (174.6 KB)

April 22, 2020

Scéal scríofa ag Rian Ó hAragáin

He looked up. And there, to his astonishment, stood the man in the tattered coat who had warned him about going on 

the trip earlier that week. 

One day, a child living in Ceuta was sitting in his house thinking of what would happen to him if he immigrated to Europe. Would he be successful or would he end up in the same situation he was in here? Only a very small amount of people were successful and he knew that. It was going to be a long and testing journey. That night he and his family were hiding in the street, waiting for the moment. They were hiding behind the bins waiting for the moment when the child saw a homeless person staring him in the eye. He was frightened, thinking the person was going to do something to him when his parents weren’t looking. The homeless person slid closer to him and said to the boy, it is not as good as you think you know. Only a handful get through. The homeless person had a tattered jacket on. He looked like he was homeless for a long time. 

Then, the moment came, they made a run for it through the streets. The boy was looking back at the man and the man was staring straight back at him. Both of them will always remember that moment between each other for the rest of their lives. 

They got out of the village. Now they have to walk under the trees to the border, but there were guards all along the border. They had no one to figure this out for them. 

After long and painful climbing they were four hundred meters away from the border. They created a camouflaged shelter with their clothes. They were cold and miserable. That night the boy didn’t sleep. He was frightened. He could hear the animals lurking around him and he could hear the faint sounds of the guards talking to each other. 

In the morning they had nothing to eat and nothing to spare. They would be here for months on end. 

Nine months passed and they finally figured out the plans of the guards. They had a long and confusing pattern but they finally cracked it. 

That night they were waiting for the guards to change. The boy was hiding behind his two parents and at that very moment, he remembered the homeless person on that street staring at him. He froze, he was frightened, he realized he might not be successful here. 

They made a run for it. The boy felt like he was going to cry but he didn’t because if he failed he would know that across that border it would still be the same. Then he heard some shouting. It was the guards. He was done for. He and his family were found. The boy was frustrated and frightened at the same time. After all these months working, trying to crack the guards. But they failed. 

The boy didn’t know what was going to happen to him. Would he get killed or would they give him a fine hiding and send them home? 

They were taken to the headquarters at the top of the hill. They were pushed in the door and there was the stick covered in blood sitting on the wall. Then he knew he was going to get beaten up very badly. 

Ou! Ou! Ou, he screamed. He was sore and furious. He watched his parents getting beaten. They got even harder slaps. They were sent home with a soldier walking closely behind them. He was exhausted and angry. He felt like just falling on the ground and never getting back up again. He fell, and he looked up. And there, to his astonishment, stood the man in the tattered coat who had warned him about going on the trip earlier that week.

April 22, 2020

Conchúr ar an Piano!

 

BeethoveninG.mp4 (37.3 MB)

Ealaín na bpáistí

April 22, 2020

Féach ar na ealaíontóirí iontach i Rang V na Daoile

 

Cluichí Oilimpeacha

April 22, 2020

 Na Cluichí Oilimpeacha! Le: Julie De Búrca

Tá imeachtaí idirnáisiúnta spóirt sna Cluichí Oilimpeacha nó sna Cluichí Oilimpeacha ina nglacann na mílte lúthchleasaí as gach cearn den domhan páirt i gcomórtais éagsúla. Meastar gurb iad na cluichí Oilimpeacha an comórtas spóirt is tábhachtaí ar domhan agus glacann níos mó ná 200 tír páirt ann. Reáchtáiltear na cluichí Oilimpeacha gach ceithre bliana sa gheimhreadh nó sa samhradh. Bhí siad spreagtha ag na Cluichí Oilimpeacha ársa, a bhí ar siúl in Olympia, an Ghréig, ón 8ú haois RC go dtí an 4ú haois AD. Mar thoradh ar éabhlóid na Gluaiseachta Oilimpeacha le linn an 20ú agus an 21ú haois rinneadh roinnt athruithe ar na Cluichí Oilimpeacha. I measc cuid de na hoiriúnuithe seo tá na Cluichí Parailimpeacha do lúthchleasaithe faoi mhíchumas, Cluichí Oilimpeacha na nÓg do lúthchleasaithe idir 14 agus 18 mbliana d'aois. Is éard atá sa Ghluaiseacht Oilimpeach cónaidhmeanna spóirt idirnáisiúnta, Coistí Oilimpeacha Náisiúnta, agus coistí eagraithe do gach Cluichí Oilimpeacha ar leith. Mar an comhlacht cinnteoireachta, tá an IOC freagrach as an gcathair óstach a roghnú do gach Cluichí, agus eagraíonn agus maoiníonn an Chairt Oilimpeach na Cluichí. Cinneann an IOC an clár Oilimpeach freisin, lena n-áirítear na spóirt a bheidh le hiomaíocht ag na Cluichí. Tá roinnt deasghnátha agus siombailí Oilimpeacha ann, mar shampla an bhratach Oilimpeach agus an tóirse, chomh maith leis na searmanais oscailte agus deiridh. Bhí níos mó ná 14,000 lúthchleasaí san iomaíocht ag Cluichí Oilimpeacha an tSamhraidh 2016 agus Cluichí Oilimpeacha an Gheimhridh 2018 le chéile, i 35 spórt éagsúil agus os cionn 400 imeacht. Faigheann an chéad, an dara agus an tríú háit i ngach imeacht boinn Oilimpeacha: ór, airgead, agus cré-umha, faoi seach. D’fhás na Cluichí an oiread sin go bhfuil ionadaíocht ag gach náisiún anois. Chruthaigh an fás seo go leor dúshlán agus conspóidí, lena n-áirítear boiccotaí, dópáil, breabaireacht, agus ionsaí sceimhlitheoireachta i 1972. Gach dhá bhliain tugann na Cluichí Oilimpeacha agus a nochtadh sna meáin an deis do lúthchleasaithe clú náisiúnta agus uaireanta idirnáisiúnta a bhaint amach. Thug na Cluichí deis freisin don chathair óstach agus don tír iad féin a thaispeáint don domhan. Rinneadh na chéad chluichí a tionóladh faoi choimirce an IOC a óstáil ag Staidiam Panathenaic san Aithin i 1896. Thug na Cluichí 14 náisiún agus 241 lúthchleasaí le chéile a thug san iomaíocht i 43 imeacht. D’fhág Zappas agus a chol ceathrar Konstantinos Zappas rialtas na Gréige chun muinín a bheith acu as ciste na gCluichí Oilimpeacha amach anseo.Úsáideadh an t-iontaobhas seo chun cabhrú le Cluichí 1896 a mhaoiniú. Chuir George Averoff go fial le hathchóiriú an staidiam mar ullmhúchán do na Cluichí. Chuir rialtas na Gréige maoiniú ar fáil freisin, a rabhthas ag súil go ndéanfaí é a fhorchúiteamh trí thicéid a dhíol agus trí dhíol an chéad tacar stampa comórtha Oilimpeach. Tar éis gur éirigh le Cluichí 1896, chuaigh na Cluichí Oilimpeacha isteach i dtréimhse marbhántacht a bhagair go mairfidís. Bhí na Cluichí Oilimpeacha a tionóladh ag an Paris Exposition i 1900 agus an Louisiana Purchase Exposition ag St Louis i 1904 taobh le taobh. Bhí an tréimhse seo pointe íseal don Ghluaiseacht Oilimpeach. Tháinig athimirt ar na Cluichí nuair a reáchtáladh Cluichí Idirghaolmhara 1906 (mar a thugtar orthu toisc gurbh iad an dara Cluichí a tionóladh laistigh den tríú Olympiad) san Aithin. D'aithin an IOC na Cluichí seo go hoifigiúil, ach níl siad anois, agus níor reáchtáladh aon Chluichí Idirghaolmhara ó shin. Mheall na Cluichí réimse leathan idirnáisiúnta rannpháirtithe agus spreag siad spéis mhór ón bpobal. Chuir sé seo tús le méadú ar an tóir agus ar mhéid na gCluichí Oilimpeacha.

Cé nár bhuaigh Éire mórán i ndáiríre sna cluichí Oilimpeacha ós rud é gur tír chomh beag í i gcomparáid le go leor cinn eile tá cúpla bua againn le Pat Callaghan, Michael Carruth agus Katie Taylor.

Tá suim mhór ag daoine sna cluichí Oilimpeacha !!!

 

An foireann Dídeanaí sna cluichí Oilimpeacha Le: Conchúr Ó Síocháin

Nuair a mbíonn tú ag smaoineamh faoi na cluichí Oilimpeacha tá seans maith go mbeidh tú ag smaoineamh faoi daoine ag imirt spóirt ar son a tír, ach tá cúpla daoine nach mbíonn ach imirt ar son tír. Bíonn foireann neamhspléach ann ach ní bheidh mé ag caint faoi siúd inniu. Thóg deichniúr páirt sna cluichí oilimpeacha i 2016 ar an foireann Dídeanaí. Bhí siad daoine ar fhág a tír dúchais chun a bheith sábháilte. Chuaigh daoine chuig na campaí Dídeanaí agus bhí triail acu. Thóg siad na daoine a rinne go han-mhaith sna triail agus thug siad cóitseálaí agus tréanáil den scoth dóibh. D'oibrigh na Náisiún Aontaithe agus an bóird Oilimpeacha le chéile chun é seo a dhéanamh. Beidh mé ag caint faoi scéál gach duine acu san aiste seo.

Tosnóimid le Yonas Kinde. Tá sé ó Ethiopia, ach anois tá sé ina cónaí i Luxembourg. Bhí sé an duine is sine ar an foireann Dídeanaí sna cluichí i 2016. Bhí sé 36 an an am sin. Tháinig sé sa nóchadú áit sa maratón. Is é 2:24:08 an am a bhí aige sna cluichí oilimpeacha ach an am is fearr a bhí aige riamh ná 2:17:31. Roimh a thosaigh sé ag traeináil i Luxembourg, ní raibh sé ábalta ach leath-maratón a dhéanamh, ach le cabhair le cóitseálaí iontach, tá sé ábalta é a dhéanamh sna cluichí oilimpeacha!

Beidh mé ag caint faoi Yusra Mardini anois. Is é Syria a thír dúchais agus ní raibh sí ach seacht-déag blian d'aois nuair a thóg sí páirt sna cluichí oilimpeacha. Is snámheoir í.  Sna cluichí Oilimpeacha, bhuaigh sí a heat sa chéad babhta sa 100 méadar butterfly leis an am:  1:09.21. Anois, bíonn sí in a gcónaí is Berlin agus rinne sí 15 seisiún traeináil gach seachtain cun fáil réidh do na cluichí. 

Rinne Rami Amis an 100 méadar butterfly freisin. D'fhág sé Syria i 2011 agus anois tá sé ina cónaí sa Bheilg. Bhí a Uncail mar snámhóir do Syria agus bhí sé mar ionsparáid do Rami. Chuaigh sé ón Tuirc, bhí sé ag cónaí agus ag traeináil ansin lena deartháir, go dtí an Ghréig ar bád inséidte. 

Thóg Popole Misenga agus Yolande Mabika sna cluichí i Judo. Tagann an beirt acu ó an Democratic Republic of Congo. Tá siad ag traeináil sa Bhraisil agus tá siad ag traeináil le chéile. Nuair a tháinig Popole go Braisil bhí sé an-trodach. Sna cluichí oilimpeacha bhuaigh sé a chéad troid in aghaidh Avtar Singh ó India ach ansins, chaill sé sa dara babhta in gcoinne  Gwak Dong-han ón Chóiré Theas. Nuair a tháinig Yolande chuig an Bhraisil ar dtús ní raibh aon teach aici roimh a thosaigh sí ag traeináil. Thosaigh sí ag imirt Judo nuair a bhí sí deich mbliain d'aois. Sna cluichí oilimpeacha chaill sí sa chéad babhta i gcoinne Linda Bolder ón Iosrael.

Beidh mé ag caint faoi na daoine a rinne track agus field events anois. Thóg Yiech Biel agus James Chiengjiek ó South Sudan, páirt sna cluichí. Bhí a lán cogadh i South Sudan, d'fhág Yiech South Sudan nuair a raibh sé 9 bliain d'aois mar go raibh an airm ábalta páistí a raibh deich bliain d'aois nó níos sine chun troid. Bhí athair James mar saighdiúir agus fuair sé bás. D'fhág sé South Sudan nuair a bhí sé 13. Tá an beirt acu ag cónaí i Kenya anois. Tháinig Yiech san ochtú áit sa rith 800 méadar agus tháinig James san ochtú áit sa 400 méadar sna cluichí i 2016.

Tháinig Rose Lokonyen san ochtú áit sa 800 méadar sna cluichí. Nuair a bhí sí deich bliain d'aois chuaigh sí agus a clann ó South Sudan go Kenya i cúl trucail. Ansin, nuair a bhí sí sa champa Dídeanaí d'fhág a thuismitheoirí í ag an campa. Thosaigh sí ag rith nuair a bhí sí sa meánscoil.

Tháinig Anjelina Lohlaith sa 40ú áit sa 1500 méadar sna cluichí oilimpeacha. Bhí uirthí South Sudan a fágáil nuair a bhí sí ocht bliain d'aois nuair a tháinig an coga cathartha go dtí a sráidbhaile agus bhí mianach an-gharr dá bhaile. Sheoil a tuismitheoirí í chuig an campa Dídeanaí i Kakuma, cosúil le a lán daoine eile ar an foireann. Tá 179,000 daoine ina gcónaí ann faoi láthair. 

Ní raibh mé ábalta a lán rudaí a fháil amach faoi Paulo Amotun Lokoro. Tháinig sé sa 11ú áit sa rith 1500 méadar. Rugadh é i South Sudan ach tá sé ina gcónaí i Kenya anois. 

Sa champa i Kenya atá a lán daoine ar an fhoireann ag traeináil ann tá trí cóitseálaí ann, ceann le haghaidh rith fada, ceann le haghaidh rith meán agus ceann le sprints.

Bhí mé chun mo aiste a dhéanamh ar daoine ag caimiléireacht sna cluichí oilimpeacha ach bhí sé sin an-brónach. Is scéal an-sásta é seo mar go thugann sé seans dos na daoine seo dul go dtí na cluichí oilimpeacha agus an craobh domhanda. Tá súil agam gur bhain tú taitneamh as mo aiste!

 

Tíortha

April 22, 2020

Dánta na bpáistí

April 22, 2020

Dánta a scríobh na páistí ar "feelings"

 

 

Feelings

Excitement-it could be a birthday 🎁

Or Christmas Day 

That feeling in your tummy

That makes you say “YAY”

 

Kindness - A random act 

To make your day 

If it is not kind

Do not say!

 

Relaxed - A feeling of calmness

And inner peace 

Don’t forget to pay your lease.

By: Benjamin Franklin.

 

Feelings

I love feelings

The good, not the bad,

I love being happy,

but not being sad.

 

I just can't bear to sit and smile,

when the feelings inside me are vile.

I find I have to look down and frown

when I should be laughing like a clown

 

So, you see good feelings are my thing.

They make me want to sing.

By: Conchúr Ó Síocháin

 

Feelings

When I feel sad I like to cry,

When feel happy I like to laugh aloud,

If I feel angry I don’t know what to do,

And if I feel excited I jump up and say Yahoo!

 

If I’m feeling down I lay down on the ground,

If I start to feel lonely I go over to the lounge 

And if I feel anxious and I don’t know what to do 

I walk around in a circle and think of something to do. 

By: Brían Ó Maoláin  

 

 

 

 

Bácáil

April 22, 2020

Féach ar na oideas álainn a bhí Rang V ag déanamh ar baile. Maith sibh a pháistí!!

 

 

October 20, 2017

Welcome to our Class Blog

2017/2018